zaterdag 5 juni 2021

Kom uit je bubbel!


En dan... is de lockdown ineens zo goed als voorbij.

Het heeft iets onwerkelijks. We komen weer met meer mensen op dezelfde plekken, en moeten - in alle hectiek van het 'nieuwe oude normaal' - goed opletten om elkaar niet voor de voeten te lopen. Het geeft een wat onhandig gevoel, alsof we weer helemaal opnieuw met elkaar moeten leren omgaan.  

En dat is ook wel een beetje zo. Ineens werk je weer samen met collega's die 'helemaal klaar zijn met links', heb je alweer de eerste onbeschofte serveerster meegemaakt, en blijken je ouwe trouwe muziekmaatjes inmiddels te geloven dat er een chip in het vaccin zit. 

In de eerste instantie voel ik weerstand; wil ik sommige mensen liever uit de weg gaan. Want ook ik zit alweer vrij lang in mijn bubbel, dat was eigenlijk ver voor corona al zo, met al die tijd mensen om mij heen die mij bevestigden in mijn gelijk. Door de pandemie zijn veel mensen nog verder 'verbubbeld' en uit elkaar gedreven, met alle extreme gevolgen van dien.

En juist daarom wil ik heel graag weer met al die eigenwijze types werken, muziek maken, kletsen over het weer, whatever. Gewoon samenleven, met alle frustraties die daarbij horen. Omdat dit het leven is. De dingen gaan het grootste deel van de tijd niet zoals jij wilt, en we begrijpen vaak geen snars van elkaar. Onze grote uitdaging is om, ondanks die verschillen, toch een manier te vinden het hier een beetje met elkaar uit te houden. Humor en compassie zijn daarbij krachtige middelen.

Je hoort vaak dat we 'de dialoog moeten  aangaan', en dat lijkt een mooi streven, maar we hoeven niet oeverloos te discussiëren over controversiële onderwerpen waar we toch niet uitkomen. Dat is in veel gevallen nog een brug te ver. 

Zolang we elkaar maar als medemens blijven zien. Want als er íets is wat we hier op aarde te leren hebben, is het dat.

6 opmerkingen:

  1. Ja, uit die bubbel komen is nog wel een ding. Was eigenlijk wel rustig zo. Moest wel lachen om jouw muziekmaatjes, tja, dan is jouw oplossing een hele mooie. Zo ga ik het ook maar doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik vond het ook rustig, en sommige dingen hadden van mij best zo mogen blijven. Minder gejakker, minder verkeer, zelf je werktijd indelen, lekker veel wandelen. Ook die afstand had zijn prettige kanten, geen kleffe zoenen meer van mensen die je amper kent. Maar toen ik vandaag langs een café liep en er binnen weer mensen waren en als vanouds lekkere jazzy muziek door de tent schalde, was ik wel een beetje ontroerd. En als alle familieleden hun tweede prik hebben gehad (3 juli al!) houden we een knuffelorgie van heb ik jou daar!

      Verwijderen
  2. Soms is de dialoog vermijden en het gezamelijke opzoeken beter voor de vriendschap,dan elkaar proberen te overtuigen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt helemaal. Soms liggen de standpunten te ver uit elkaar voor een hechte vriendschap, maar ook dan kan je een manier vinden om toch met elkaar te blijven omgaan. Anders wordt je kringetje wel erg klein.

      Verwijderen
  3. Ha Fluitenkruidje,

    ja... na de tweede prik heb ik mijn zus eens een lekkere dikke pakkerd gegeven.
    En toen kwam er nog een vriend aan de beurt en later een vriendin.
    Kleffe zoenen hoef ik niet.
    Maar een lekker dikke hug... die sla ik niet meer af!

    Groetjes!
    Marlou

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Achja je muziekmaatjes hebben gelijk geintje;) maar zonder dollen ik heb er zo mijn twijfels bij allemaal. Aan de ene kant een nieuw soort corona die 70% besmettelijker is als de oorspronkelijke en ondertussen hé het is zomer lekker op vakantie. In rare tijden leer je je vrienden kennen, toh hoop ik dat je je weg naar buiten weer gaat vinden.

    BeantwoordenVerwijderen